POKÓJ SAREN

world premiere / prapremiera światowa 31 III 1996

Music / Muzyka
Lech Majewski, Józef Skrzek

Libretto
Lech Majewski

Cast / Obsada
Artur Stefanowicz, Piotr Łykowski, Elżbieta Mazur, Barbara Markiewicz, Mieczysław Czepulonis, Agnieszka Mazur, Leokadia Duży

Silesian Opera Orchestra, Chorus and Ballet / Orkiesta, Chór i Balet Opery Śląskiej

Conductor / Kierownictwo muzyczne
Piotr Warzecha

Orchestration / Instrumentacja 
Andrzej Marko

Production Designer, Light, Choreography, Direction /  Scenografia, Światło, Choreografia, Reżyseria
Lech Majewski

An apartment in an old building. A growing Son, middleaged Mother and Father - a pensioner. The story presents their daily routines in the stretch of a year... This simple description can be misleading since POKÓJ SAREN has multiple meanings.

In the XIXth century opera "emotions sang", in POKÓJ SAREN it is the Son's soul that sings (the voice of countertenor). He is a poet. His sensitivity creates his poetic autobiography.

On a deeper level, juxtaposing the manmade apartment with Nature (grass grows from the floor, a snowstorm comes from the refrigerator), POKÓJ SAREN  is a story of the life and death cycle. Nature, the final victor, will devour the walls, tables and shelves: all these clean and even surfaces that man is so proud of.

Finally, the opera deals with the biblical and pre-Christian symbols and archetypes that are the bases of everyones existence.

OPERA AUTOBIOGRAFICZNA W 4 AKTACH

Mieszkanie w starej kamienicy. Żyją w nim trzy osoby: dorastający Syn, Matka w średnim wieku i Ojciec - emeryt. Akcja przedstawia ich codzienne bytowanie i toczy się w ciągu czterech pór roku... Tak prosty punkt wyjścia może wydać się zwodniczy, bowiem POKÓJ SAREN jest konstrukcją złożoną, rozgrywającą się równolegle na wielu poziomach, do których istnieją ukryte klucze.

Inaczej niż w operach XIX-wiecznych, w których „śpiewały namiętności”,  w POKOJU SAREN „śpiewa dusza” Syna, młodego poety (głos kontratenora). Jego wrażliwość  odkupuje banał przyziemności i w warstwie najbardziej oczywistej tworzy swą poetycką autobiografię.

Głębiej, poprzez nałożenie na mieszkanie matrycy Natury (latem na podłodze rośnie trawa, jesienią ze ścian spadają płaty tynku) POKÓJ SAREN opowiada o przemijaniu, cyklu życia i śmierci, odchodzeniu i powrotach. Albowiem mieszkanie - ów z gruntu ludzki twór, o zorganizowanych, prostokątnych płaszczyznach ścian, stołów i krzeseł - z czasem rozpada się, zostaje zjedzone, czy też raczej wraca do Natury, podobnie jak i wszelka substancja materialna.